Bezpieczeństwo-Informacji.pl

Czy stosowana przez banki procedura weryfikowania danych osobowych kredytobiorców poprzez m.in. telefoniczne potwierdzanie ich zatrudnienia i zarobków u pracodawców jest dopuszczalna?

Tak, ale tylko wówczas, gdy pracodawca ma całkowitą pewność, że odbiorca jest tą osobą, za którą się podaje.

Udostępnianie danych osobowych podmiotowi trudniącemu się windykacją należności na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, ze zm.) może opierać się o różne podstawy prawne. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy przetwarzanie danych osobowych, w tym ich udostępnianie, jest dopuszczalne, jeśli jest niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą. Ze względu na to, że - stosownie do art. 23 ust.

Ustawa o ochronie danych osobowych określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych (art. 2 ust. 1 ustawy).

Ustawę stosuje się zatem tylko do danych osobowych osób fizycznych. Zgodnie z powszechnie obowiązującą wykładnią osobą fizyczną jest człowiek uczestniczący w stosunkach prawnych.

Czy firma ma prawo za pomocą specjalnego urządzenia skanować linie papilarne wszystkich zatrudnionych w celu rejestracji godzin ich przyjścia i wyjścia z zakładu?

Nie ma do tego prawa. Zakres danych osobowych pracowników, jakich może żądać zatrudniający, określa art. 221 kodeksu pracy. Są to imię (imiona) i nazwisko, imiona rodziców, data urodzenia, miejsce zamieszkania (adres do korespondencji), wykształcenie, przebieg dotychczasowego zatrudnienia. Pracodawca może żądać także numeru PESEL oraz innych informacji, w tym imion i nazwisk oraz dat urodzenia dzieci, jeżeli od ich podania zależy korzystanie przez pracownika ze szczególnych uprawnień.